Het Kleine Café Aan De Haven

Lyrics


Het Kleine Café Aan De Haven


Het Kleine Café Aan De Haven

De avondzon valt over straten en pleinen
De gouden zon zakt in de stad
En mensen die moe in hun huizen verdwijnen
Ze hebben de dag weer gehad
De neonreclame die knipoogt langs ramen
Het motregent zachtjes op straat
De stad lijkt gestorven, toch klinkt er muziek
Uit een deur die nog wijd open staat

Daar in dat kleine café aan de haven
Daar zijn de mensen gelijk en tevree
Daar in dat kleine café aan de haven
Daar telt je geld of wie je bent niet meer mee

De toog is van koper toch ligt er geen loper
De voetbalclub hangt aan de muur
De trekkast die maakt meer lawaai dan de jukebox
Een pilsje dat is d'r niet duur
Een mens is daar mens, rijk of arm, 't is daar warm
Geen messjeu of madam maar WC
Maar 't glas is gespoeld in het helderste water
Ja, 't is daar een heel goed café

Daar in dat kleine café aan de haven ...

De wereldproblemen die zijn tussen twee glazen
Bier opgelost voor altijd
Op de rand van een bierviltje staat daar je rekening
Of je staat in 't krijt
Het enige wat je aan eten kunt krijgen
Dat is daar 'n hardgekookt ei
De mensen die zijn daar gelukkig gewoon
Ja de mensen die zijn daar nog blij

Daar in dat kleine café aan de haven ...

Daar In Dat Rookvrije Café


Daar In Dat Rookvrije Café

De rook om je hooft is verdwenen
Je kunt nu gewoon weer zien wie naast je staat
Je kijkt om je heen en het voelt toch wat vreemd
Nu het roken voorgoed overgaat
Je hoort ome Arie al zeggen als ik niet mag paffen
Neem ik een kroket
Hij wordt sjaggerijnig, de weegschaal tilt
Arie wordt op den duur moddervet

Daar in dat rookvrij café op het pleintje
Daar zijn de mensen niet blij en niet tevree
Ze zitten daar nu met hun wijsvinger tegen de neus, gebogen over een glasplaatje aan een wit lijntje
Waar is mijn geur, mijn rook, mijn ouderwets café

Een klant wat gestrest gooit zijn dartpijltjes vrolijk in't rond
Eén beland in één oor
Een ander die springt door een ruit van't café
Omdat hij steeds met pokeren verloor
De kastelein kijkt wat bedroeft in het rond
Door zijn eens zo gezellig café
Straks wordt ook nog ons kopje koffie verboden
Dan is der alleen nog maar thee

Daar in dat rookvrij café op het pleintje ...

Niet roken maakt meer nog kapot dan je lief is
Toch slaan we'r ons samen doorheen
Want zonder zo'n witblonde stengel in je mondhoek
Voel jij je toch maar heel alleen
Je mist nu nog erger die blauwgrijze wolken
Die stijgen tot aan het plafond
Ik kan me niet houwe, ik steek er één op
De kastelein krijgt toch de bon

Daar in dat rookvrij café op het pleintje ...

Het Kleine Café Aan De Veerdijk


Het Kleine Café Aan De Veerdijk

Wil jij eens gaan stappen een pilsje gaan pakken
Ik weet een gezellig café
Anita en Petra die staan daar te tappen
Die meiden die zijn echt ok
Het is een cafeetje in Vroomshoop en weet je
Gezelligheid zit in hun bloed
Dus spring er eens uit even lekker ontspannen
De vriendschap daar zit je echt goed

Daar in dat kleine café aan de veerdijk
Daar is het leven gezellig en goed
Daar in dat kleine café aan de veerdijk
Dat is de vriendschap waar je vrienden ontmoet

Er zijn van die dagen je kan niets verdragen
Het leven zit even niet mee
Je vrienden verdwijnen, de zon wil niet schijnen
Ga dan naar dat kleine café
Je krijgt nieuwe moed, alles wordt dan weer goed
Ja de toekomst krijgt weer nieuwe glans
Dus zie je het soms even echt niet meer zitten
grijpt dan bij de vriendschap je kans

Daar in dat kleine café aan de veerdijk ...

650 Jaar Stadsrechten Hoorn


650 Jaar Stadsrechten Hoorn

1357 is heel lang geleden
Een dorp promoveerde tot stad
En is toen getreden tot de Hollandse steden
Ze hebben toen stadsrecht gehad
De handel die bloeide, het stadje dat groeide
Zodat er een vesting om kwam
En stevige poorten beschermde de burgers
Van Hoorn, die prachtige stad

650 jaar stadsrecht te vieren
Hoorn, het stadje aan het IJselmeer
650 jaar stadsrecht te vieren
En iedereen vierde feest met ons mee

De Spanjaarden werden op zee eens verslagen
De Geuzenvloot die overwon
De gouden eeuw kwam er al aan in die dagen
Waarin echte welvaard begon
Toen kwamen er centen voor pracht monumenten
Het was een geweldige tijd
Men groef toen de grachten, plaveide de wegen
Voor handel en voor nijverheid

650 jaar stadsrecht te vieren ...

Gestaag zijn de eeuwen hier verder gegleden
Met scheepbouw en 't roken van vis
De trekschuit, de stoomboot al lang weer verleden
Terwijl ik de stadpoorten mis
Wat bleef is het oude, unieke, vertrouwde
De haven en Kleine Oost brug
De Waag, Roode Steen en Westfries Museum
Ja daar komen we graag weer terug

650 jaar stadsrecht te vieren ...

Met zeventig duizend mensen viert Hoorn
In 2007 groot feest
Van heinde en verre ja komen veel mensen
Zo mooi is het echt nooit geweest
En ook in de toekomst blijft Hoorn de parel
Gelegen aan 't IJselmeer
De mensen die zijn daar gelukkig gewoon
Want in Hoorn is altijd de sfeer

650 jaar stadsrecht te vieren ...

It Lytse Kafee Oan De Haven


It Lytse Kafee Oan De Haven

De jûnssinne falt oer de strjitten en pleinen,
De gloed sakket fuort yn 'e stêd
En minsken dy't wurch yn har huzen ferdwine,
Dy wolle dan ek hast op bêd
De neonreklame wjerspegelt yn ruten,
It storeint en alles wurdt wiet
De stêd liket útstoarn, dochs klinkt der muzyk
Út in doar dy't noch wiid iepen stiet.

Dêr yn dat lytse kafee oan de haven
Dêr binn' de minsken gewoan en sljochtwei
Dêr yn dat lytse kafee oan de haven
Dêr telt dyn jild of waasto bist net mear mei

De taap is fan koper dochs leit der gjin loper,
En Foppe syn klup oan 'e wand
De gokkast dy jout mear kabaal as de jukeboks,
It bier giet goedkeap nei de klant
In mins is dêr mins, Jan of Pyt, swart of wyt,
Gjin 'Messieurs' of 'Mesdames' mar WC
De glêzen binn' spield yn it helderste wetter,
't Is echt wier in hiel goed kafee.

Dêr yn dat lytse kafee oan de haven ...

De weareldproblemen dy binn' tusken twa glêzen
Bier út 'e wei foar altyd
De râne fan 't bierfiltsje toant dêr dyn rekken
Of stiest by de baas yn it kryt
In aai dat is alles datst ite kinst dêr ek al
Past dat net mear yn 'e tiid
Mar de minsken dy binne dêr lokkich gewoan,
Ja de minsken dy binne noch bliid.

Dêr yn dat lytse kafee oan de haven ...

Klein Strandkafeetjie By Die Hawe


Klein Strandkafeetjie By Die Hawe

Die aandskemer val oor die huisies en strate
Van Vishoek tot ver oor Valsbaai
Die hortjies voor elke klein venster word dig toegetrek
Om die wind uit te hou
Die mis oor die see trek al nader en vou soos
'n Wolkombers toe oor die strand
Die vuurtoring eenkant by Simonstad, begin
Oogknip tot by Gordonsbaai.

Daar in die klein strandkafeetjie by die hawe
Daar waar die wind saggies sproeireën op my wang soen
Daar in die klein strandkafeetjie by die hawe
Daar het ek jou skrams vandag weer gesien.

Die vissersbote sy-aan-sy ingeryg met
Die reuk van die see om die boeg
En ver oor die Baai flikker liggies van die wat
Die vangs vinnig laat terug bring
Toeriste en verliefde paartjies sit plek-plek
Gesels met hul tone in die sand
En die mis oor die see sak oor strate en huisies
Van Vishoek tot ver oor Valsbaai.

Daar in die klein strandkafeetjie by die hawe ...

Die Kleine Kneipe


Die Kleine Kneipe

Der Abend senkt sich auf die Dächer der Vorstadt,
Die Kinder am Hof müssen heim.
Die Krämersfrau fegt das Trottoir vor dem Laden,
Ihr Mann trägt die Obstkisten rein.
Der Tag ist vorüber, die Menschen sind müde,
Doch viele gehen nicht gleich nach Haus.
Denn drüben klingt aus einer offenen Türe,
Musik auf den Gehsteig hinaus.

Die kleine Kneipe in unserer Strasse,
Da wo das Leben noch lebenswert ist.
Dort in der Kneipe in unserer Strasse,
Da fragt dich keiner, was du hast oder bist.

Die Postkarten dort an der Wand in der Ecke,
Das Foto vom Fußballverein,
Das Stimmengewirr, die Musik aus der Jukebox,
All das ist ein Stückchen daheim.
Du wirfst eine Mark in den Münzautomat,
Schaust andern beim Kartenspiel zu.
Und stehst mit dem Pils in der Hand an der Theke,
Und bist gleich mit jedem per Du.

Die kleine Kneipe ...

Man redet sich heiß und sprich sich von der Seele,
Was einem die Laune vergellt.
Bei Korn und bei Bier findet mancher die Lösung,
Für alle Probleme der Welt.
Wer Hunger hat, der bestellt Würstchen mit Kraut,
Weil es andere Speisen nicht gibt.
Die Rechnung, die steht auf dem Bierdeckel drauf,
Doch beim Wirt hier hat jeder Kredit.

Die kleine Kneipe ...

Das Kleine Beisl


Das Kleine Beisl

Der Abend senkt sich auf die Dächer der Vorstadt,
Die Kinder am Hof müssen heim.
Die Greißlerin wascht das Trottoir vor dem Laden,
Ihr Mann tragt die Obstkisten rein.
Der Tag ist vorüber, die Menschen sind müde,
Doch viele gehen nicht gleich nach Haus.
Denn drüben klingt aus einer offenen Türe,
Musik auf den Gehsteig hinaus.

Das kleine Beisl in unserer Straßen,
Da wo das Leben noch lebenswert ist.
Dort in dem Beisl in unserer Straßen,
Da fragt dich keiner, was du hast oder bist.

Die Postkarten dort an der Wand in der Ecke,
Das Foto vom Fußballverein,
Das Stimmengewirr, die Musik aus der Jukebox,
All das ist ein Stückchen daheim.
Du wirfst einen Schilling in den Automaten,
Schaust andern beim Kartenspiel zu.
Und stehst mit dem Bier in der Hand an dem Schanktisch,
Und bist gleich mit jedem per Du.

Das kleine Beisl ...

Man redet sich heiß und spricht sich von der Seele,
Was einem die Laune vergellt.
Beim Wein und beim Bier findet mancher die Lösung,
Für alle Probleme der Welt.
Wer Hunger hat, der bestellt Würstl mit Saft,
Weil es andere Speisen nicht gibt.
Die Rechnung, die steht auf dem Bierdeckel drauf,
Doch beim Wirt hier hat jeder Kredit.

Das kleine Beisl ...

In Meiner Kneipe


In Meiner Kneipe

Es gibt einen Ort, der liegt gleich um die Ecke
Nur ein paar Schritte von hier
Und doch ist es dort irgendwie so wie Urlaub
Das spürt man schon vorn an der Tür
Da stehen im Sommer die Tische und Bänke
Musik ist durchs Fenster zu hörn
Egal wie's dir geht, du bist immer willkommen
Weil alle zusammen gehören

In meiner Kneipe ist keiner alleine
Da hat die Freundschaft ein festes Revier
In meiner Kneipe ist keiner alleine
Da riecht's nach Freiheit, Ehrlichkeit und nach Bier

Man kennt sich schon lange, viele spielten als Kinder
Gleich auf der Straße davor
Man redet von Geld, Politik und schaut Fußball
Ist Trainer, Prophet und Tenor
Hier ist meine Insel im Dschungel des Alltags
Hier ist fast mein zweites Zuhaus
Sie würden mir fehlen, die Freunde, die Nächte
Ging das Lichtlein für allemal aus

In meiner Kneipe ...

Die Lieder der Jukebox, so alt wie die Stühle
Die Zeit sperrt die Hektik hinaus
Die Welt noch im Lot und Preise in Ordnung
Da gibt man auch gern einen aus

In meiner Kneipe ...

The Red Rose Cafe


The Red Rose Cafe

They come from the farms and the factories too
And they all soon forget who they are
The cares of the day are soon washed away
As they sit at a stool by the bar
The girl with green eyes in the Rolling Stone shirt
Doesn't look like she works on the land
And the man at the end he's a very good friend
Of a man who sells cars second hand

Down at the Red Rose Cafe in the harbor
There by the port just outside Amsterdam
Everyone shares in the songs and the laughter
Everyone there is so happy to be there

The salesmen relax with a few pints of beer
And they try not to speak about trade
The poet won't write any verses tonight
But he may sing a sweet serenade
The grey-haired old man at the piano will play
Any song that you're wanting to hear
And the pretty young thing doesn't know how to sing
But the customers give her a cheer

Down at the Red Rose Cafe in the harbor ...

Now outside in the real world the race is still on
It's all gone a little bit mad
Now in circles we go so it's good to know
Of a place where good times can be had
So pull up a chair and forget about life
It's a good thing to do now and then
And if you like it here I have an idea
Tomorrow let's all meet again

Down at the Red Rose Cafe in the harbor ...

The Little Cafe By The Harbour


The Little Cafe By The Harbour

The sun's going down in that little old town
And the people are travelling home
Some to their family and some to their lovers
Some of them sadly alone
The day's been a rough one tomorrow's a touch one
They struggle to make both ends meet
But there is a place with a smile on its face
And it's right at the end of the street

Down at the little cafe by the harbor
Nobody cares who you are or what you do
Down at the little cafe by the harbor
There is a welcome waiting there just for you

You could be a stranger escaping from danger
Got here on a boat from the west
There's no one to meet you and no one to greet you
And you need somewhere you can rest
Than go through the doorway and tell them your story
And while you were drinking your beer
They'll find you a bed to lay down your head
And just for a while disappear

Down at the little cafe by the harbor ...

If you got a date and she's making you wait
There is no better spot you could be
A laugh and a joke with some regular folk
You can talk while you sip your tea
And when she appears they'll stand up and cheer
And somehow it'll all be allright
You'll eat a good dinner and feel like a winner
And probably stay there all night

Down at the little cafe by the harbor ...

My Favorite Cafe On The Harbor


My Favorite Cafe On The Harbor

The evening was falling, a warm golden sunset
As windmills turned in the breeze
A long day was ending and I was remembering
Beautifull moments like these
The rain on my feet as I wandered the street
And I walked to the far side of town
Where I heard the laughter and I heard the music
So I just followed the sound

There in my favorite cafe on the harbor
It's like an old friend that welcomes me home
There in my favorite cafe on the harbor
When I am there never a care, never alone

I sit there for hours, the tables with flowers
Remind me that it's almost spring
The jukebox is playing, the lovers are swaying
And some of us start to sing
There isn't a mention of any pretention
No one is sir or madame
The night is still young in this old-time cafe
Where I can be who I am

There in my favorite cafe on the harbor ...

The world has it's problems, it's easy to solve them
Discussing it over a beer
We talk and debate and although it is late
We can still bend the bartender's ear
If this was your first time, than there is no doubt
You'd certainly be back for more
This little cafe overlooking the bay
With the welcome sign over the door

There in my favorite cafe on the harbor ...

Little Smurf Boat


Little Smurf Boat

The city's so busy, the noise makes you dizzy
The neon lights flash off and on
Everyone's in a hurry, you rush and you worry
The bus that you wanted is gone
But just off the highway, a road leading to
The big ships and boats lying afloat
There's sailboats and steamers with colorful streamers
big ships, and a little blue boat

There is a little smurf boat in the harbor
Blue as the sky with a sail white as snow
She is the tiniest boat in the harbor
But she will sail to anyplace you want to go

The sails are from snowflakes, the paint comes from blue lakes,
The beams are from matchsticks and glue
All day they eat cream cakes, the ones that Smurf Cookie bakes
Join us, you'll have some too
First mate and the captain, they share the same cabin,
The steward, he sleeps all day long
A smurf starts the engine, then plays his accordion,
And everyone joins in his song

There is a little smurf boat in the harbor ...

She'll sail you to Hong Kong and then on to Boston
And anywhere you want to be
Jacata or Ceylon, Jamaica or Lisbon
Oh what a life on the sea
She'll sail you to Oslo and then back to Rio
Pass dolphins and whales on the way
And Dreamland gets stranded, in Smurfland we've landed
I bet this is where you will stay

There is a little smurf boat in the harbor ...

Tafarn Fach Glyd Ar Y Cei


Tafarn Fach Glyd Ar Y Cei

Daw'r bobl yn llu o'u cartrefi i gyd
I eistedd ar fainc ger y tân
Yr haul yn ei grud, holl broblemau y byd
Yn angof mewn jôc ac mewn cân
Mae'r ferch ifanc dlos wrth y ffenestr gefn
Yn edrych ymhell bell i ffwrdd
Y dynion a'u ffyn yn edrych yn syn
Ar y dominos du ar y bwrdd.

Lawr yn yr "Angor a'r Llong" ger yr harbwr
Tafarn fach glyd ar y cei ger y don
Pawb yn rhannu caneuon a chroeso
Pawb yn y tŷ yn hapus ac yn llon.

Pysgotwyr yn gorffwys â pheint bach neu ddau
A'u hatgofion am oes ar y môr
Cawn gân fach neu ddwy - efalle bydd mwy
Bydd pawb yn ymuno â'r côr.
Eisteddwn i lawr, anghofiwch bob peth
Mae'n rhaid inni wneud ambell dro
Os mwynhewch chi eich hun, dowch eto nos Lun
Dydi'r drws yma byth, fyth ar glo.

Lawr yn yr "Angor a'r Llong" ger yr harbwr ...

Le Vieux Café de la Rue d'Amérique


Le Vieux Café de la Rue d'Amérique

La fête en néon se termine et la ville s'endort
Et les gens restent seuls
Ils rentrent chez eux dans le noir comme ils font tous les soirs
Sans savoir ce qu'ils veulent.
Mais la vieille ville est là comme une île
Avec ses pavés de travers
Et la nuit s'anime D'un flot de musique
Qui vient d'un bistrot entrouvert.

Le vieux café de la rue d'Amérique
En plein milieu d'une ville en acier,
Le vieux café a des airs magnifiques
Tout peint du rouge et du vert aux volets.

Le patron ressemble à Brassens
Faut le voir quand il rince les verres en chantant.
On a l'impression quand on vient bavarder
En copain, qu'on est son seul client.
Et pour une femme ce n'est pas un drame
D'y venir même après minuit,
La grosse fleuriste ou le garagiste
Ceux qui sont là sont des amis.

Le vieux café de la rue d'Amérique ...

Avec son comptoir qui s'écroule
Les bruits qui font les boules des joueurs de billard
On n'y trouve pas de cachettes
Mais on y fait des dettes et tu paieras plus tard.
J'irai sur la lune ou bien sur Saturne
Un jour promener mes enfants.
J'irai sans tristesse pourvu qu'on me laissse
Ce coin où mon coeur est content.

Le vieux café de la rue d'Amérique ...

Le Café Des Trois Colombes


Le Café Des Trois Colombes

Nancy en hiver, une neige mouillée
Une fille entre dans un café
Moi, je bois mon verre, elle s'installe à côté
Je ne sais pas comment l'aborder
La pluie, le beau temps, ça n'a rien de génial
Mais c'est bien pour forçer son étoile
Puis vient le moment où l'on parle de soi
Et la neige a fondu sous nos pas

On s'est connus au café des trois colombes
Aux rendez-vous des amours sans abri
On était bien, on se sentait seuls au monde
On n'avait rien, mais on avait toute la vie

Nancy au printemps, ça ressemble au Midi
Elle m'aime et je l'aime aussi
On marche en parlant, on refait la philo
Je la prends mille fois en photo
Les petits bistrots tout autour de la place
Au soleil ont sorti leurs terrasses
Mais il y avait trop de lumière et de bruit
On attendait qu'arrive la nuit

On se voyait au café des trois colombes ...

Nancy, c'est trop loin, c'est au bout de la terre
Ça s'éloigne à chaque anniversaire
Mais j'en suis certain, mes chagrins s'en souviennent
Le bonheur passait par la Lorraine
Elle s'en est allée suivre d'autres chemins
Qui ne croisent pas souvent les miens
Je t'ai oubliée, mais c'est plus fort que moi
Il m'arrive de penser à toi

On se voyait au café des trois colombes ...

Le Tre Colombe


Le Tre Colombe

D'inverno non si una fragida neve
Un ragazzo si siede in un bar
Io prendo un caffè, lui guarda verso me
Ma non sa di che cosa parlar
Del tempo che fà, tutta banalità
Ma la sorte che si può forzar
Poi giunge il momento che si parla di sè
E la neve si scioglie da sè

Ci siamo visti nel bar le tre colombe
Al rendez-vous degli amori senza tetto
Si stava bene, ci sentivamo soli al mondo
Non avevamo solo la vita tutta per noi

D'estate ma sì, sembra quasi mi dir
Lei mi ama, ed io l'amerò
Chiaccherando si va, un mondo si rifà
Mille volte da fotografar
La gente nel bar ci spiava così
Si chiedeva chissà chi sarà
Moltissima luce e troppo rumor
Volevamo la notte per noi

Ci siamo visti in quel bar le tre colombe ...

Den Lilla Krogen Därnere I Hamnen


Den Lilla Krogen Därnere I Hamnen

När solen sig sänkt bortom hamnen i väster
Och barnen har krupit till sängs.
När kvinnor och män ifrån jobbet gått hem
För att vila från möda och fläng.
När dagen är över, dom mången behöver
Få ta sig från vardagens sväng.
Där nere från havet, det lockar från kravet,
Musik med en munter refräng.

Den lilla krogen, därnere vid hamnen.
Den öppnar famnen från vardagens grå.
Å, lilla krogen därnere vid hamnen
Får man ett glas "la Garonne" eller två.

Vi människor droppar, kring baren av koppar.
Och tätt mot varandra man står.
På väggarna hänger det vykort från vänner
Med hälsning långt fjärran ifrån.
Man lyssnar till sång, till musik från en jukebox
Och tankarna kommer och går.
Man frågar ej här, vad du har eller är
I dunklet långt bort från neon.

Den lilla krogen därnere vid hamnen ...

Hospůdko Známá


Hospůdko Známá

Když po střechách večer se na město snáší
A okna jdou potichu spát,
Zas dívám se do ulic,do cizích tváří
A hledám, co věděl bych rád.
Už bez zájmu míjím skla výkladních skříní
Tak podobná v desítkách měst.
A v duchu zas vracím se, tak jako nyní,
K nám domů tou nejhezčí z cest.

Hospůdko známá na návsi za můstkem,
Kam chodil táta na trumpetu hrát,
S harmonikou šel bych hned zazpívat si
Písničky, které já měl tolik rád.

Pak na prvním bále, když tančil jsem s mámou
A viděl tě u dveří stát,
Jak spustila hudba tu písničku známou,
Já všechno chtěl o tobě znát.
Tak přešlo pár pěkných let, z tebe je dáma
A věř mi, že není to zvyk,
I když jsi tak daleko a doufám, že sama,
Té hospůdce posílám dík.

Hospůdko známá na návsi za můstkem ...

Teď do noci ochotně kamelot hlásí
Kam za ten den pokročil svět,
Kdo se kde narodil a co kdo přál si,
I z fotbalu výsledků pět.
A na rohu ulice neony vábí
Jen pojďte dál, máte-li čas.
Kdo žil v cizím městě,
Ví jak často rád bych se domů hned rozběhl zas.

Hospůdko známá na návsi za můstkem ...

Zimska Je Ruža


Zimska Je Ruža

Na vino i smeh, zimske priče i sneg
Često dođemo u naš kafe.
Dal prijatelj drag il poznanik ti
Veselo je uvek tu.
Uz čašicu dve tajne nestaju sve
Našim pesmama budimo sne.
I zimski je dan dobro odmako znam
Kad je prestala muzika ta.

Ulaziš u naš kafe, lepa ko ruža
I ko da zastaje dah svima na tren.
Da li si ti java il san pesmo moja?
Da li za mene miriše cvet ljubavi?

Sad vino je drug ko da vraća mi dug
Jer te hrabro zovem za sto.
Ko pesnik sam tih svaka reč mi je stih
Dal ljubav il san šta je to.
Al pričam ti već ko da poznam te vek
Ovaj je dan srećan za sve.
I hiljadu puta ti rekla si da
Zimska bajka nek počne za nas.

Ulaziš u naš kafe, lepa ko ruža ...

Kad kažem taj stih zimska ruža si ti
Sa setom pamtimo taj dan.
Zbog društva i nas često nađemo čas
Da svratimo u kafe naš.
Ja ponekad znam dođem I sedim sarr
Ali kao da uvek ti si tu.
Jer vraća se sve pesma zima i sneg
Čuje se muzika ta.

Ulaziš u naš kafe, lepa ko ruža ...


www.wildrose-wally.com